Nadruk en regeleindes

strong en em

Soms is één woord belangrijker dan de rest van de zin. Zet het in <strong>: de browser toont het vet, en een voorleesprogramma legt er de klemtoon op.

<em>, van "emphasis", legt nadruk zoals je die uitspreekt: "dat is echt lekker", met de klemtoon op echt. De browser zet het schuin.

Ze staan midden in een zin, binnen een <p>: de zin loopt gewoon door, op dezelfde regel.

1<main>2  <p><strong>Nieuw:</strong> zeezout-karamel.</p>3  <p>Dat is <em>echt</em> lekker, zegt Marieke.</p>4</main>

Waarom niet b?

<b> en <i> bestaan ook, en ze zien er hetzelfde uit: vet en schuin. Maar ze betekenen niets. <b> zegt alleen "zet dit vet", en een voorleesprogramma leest het als gewone tekst.

HTML gaat over betekenis, niet over uiterlijk. Is iets belangrijk? <strong>. Leg je klemtoon? <em>. Wil je alleen dat iets er anders uitziet? Dan is CSS je gereedschap, vanaf module 2.

1<main>2  <p><strong>Belangrijk</strong> en <b>gewoon vet</b>.</p>3  <p><em>Klemtoon</em> en <i>gewoon schuin</i>.</p>4</main>

Een nieuwe regel met br

Een adres staat op twee regels, maar het is één geheel: één alinea. Een enter in je code helpt niet, die werd een spatie, weet je nog? Daarvoor is er <br>: een regeleinde.

<br> heeft geen inhoud en dus ook geen sluittag. Zo'n element heet een leeg element.

Gebruik <br> niet om ruimte tussen alinea's te maken: daarvoor zijn er gewoon twee <p>'s.

1<main>2  <h2>Adres</h2>3  <p>Zeedijk 12<br>8400 Oostende</p>4</main>